Vraagstuk

Veel problemen voor jongeren en ouderen beginnen met het vraagstuk van huisvesting en werkgelegenheid. Het ernstig tekort aan woonruimte en omgeving heeft negatieve effecten op het leven van veel Surinamers. Het is niet mogelijk om een samenleving te ontwikkelen zonder een gedegen huisvestingsbeleid. Het is intussen een feit dat er jaarlijks een behoefte is aan circa 5.000 woningen zijn voor nieuwe gezinnen en vervanging van woningen. Werkloosheid stijgt en heeft sterk negatieve gevolgen voor het welzijn van vele gezinnen. Werkloosheid veroorzaakt ook stijging van de criminaliteit en drugsverslaving onder jongeren. De jonge volwassenen in Suriname hebben in de opbouwfase van hun werkzaam leven of hun voortgezette studie nog ondersteuning nodig die ze op dit moment in onze samenleving niet krijgen, want door het gebrek aan werkervaring is de drempel naar de arbeidsmarkt heel hoog. De toerisme - en de ICT sector kan vanwege het karakter van de activiteiten zorgen voor toename van kwalitatief en kwantitatief goede werkgelegenheid.

Aanpak/Visie

Ik wil een groot deel van de armoede samen met u bestrijden door primair  werkgelegenheid te creëren, huisvesting te verbeteren, rechtvaardige overheidssteun en subsidie voor behoeftige te bewerkstelligen. Jong volwassenen hebben speciale aandacht nodig, omdat ze aan het begin van hun werkzaam leven de kans moeten krijgen zich waar te maken, door op alle niveaus te kunnen meedoen met
het arbeidsproces ook in beleid en bestuur.

Het oplossen van het vraagstuk over huisvesting hangt samen met het uitgeven van grond voor bewoning. De aanpak van het huisvestingsvraagstuk begint met gronduitgifte, het wettelijk regelen van de criteria voor nieuwe woonbuurten, de erkenning van en het bij wet vaststellen van regels voor woningbouworganisaties voor beter ingerichte en veilige woonbuurten.
Verder is er dus grote behoefte aan een gedegen samenhangend huisvestingsprogramma en beleid dat huur, huurkoop, zelfbouw en sociale woningbouw voor verschillende doelgroepen omvat. Dit programma zal eveneens de richtlijnen voor sociale gronduitgifte en de
inrichting van woonbuurten moeten bevatten. Het inschakelen van actoren en organisaties om de huisvesting van de minder draagkrachtige burgers hoort ook in het beleid thuis.

De verstrekking van sociale voorzieningen (overheidssteun) moet rechtvaardig geregeld worden , zodat mensen die niet in staat zijn op eigen kracht een bepaald inkomen te genereren van bestaansmiddelen voorzien kunnen worden.
Bij de implementatie van een goed/ duurzaam economisch beleid wordt armoede automatisch opgeheft. Voorbeelden hiervan zijn:
•    sociale huisvestingsmaatschappijen: maatschappijen die met overheidssubsidie sociale woningbouw pleegt, in geheel Suriname, (waarbij Surinamers uit de diverse districten worden betrokken om (hun eigen woningen te helpen bouwen)
•    een sociaal contract: afspraak tussen regering, werknemers en werkgevers over matiging van lonen, prijzen, ter bestrijding van de inflatie
•    de sociale advocatuur: die zich richt op hulp aan minder draagkrachtige etc.